Samenvatting:
Twee vrienden, Ronald en Edgar Fräser, vertrekken plotseling op vakantie naar Frankrijk. Ze rijden aan één stuk door naar de Dordogne. Ze nemen een hotelkamer en eten in een goed restaurant. Ze voelen zich gelukkig: ze willen allebei genieten van het leven. Ze praten over liefde, literatuur en nog veel meer. Fräser wil een boek schrijven over zichzelf en zijn geluk. Ronald is bezig met een boek over Reza, zijn ex-vriendin ("Het boek ik ook van jou"). Hij denkt steeds aan haar. Op de eerste dag van hun vakantie huren Ronald en Fräser een kano. Tegen de avond stoppen ze bij een eilandje, hoewel ze geen eten hebben en geen tent. Ze maken een kampvuur, eten zelfgevangen vis, drinken de meegebrachte whisky op en praten over de liefde. Fräser word dronken. De volgende morgen spreken ze af dat ze voortaan 'of in een hotel slapen, of in een tent bij twee mooie vrouwen' (pag. 45) Ze geven de tocht een naam: 'Dordogne 1990, Grote Queeste naar Literatuur en Seks', 'want liefde en geluk is samen seks' (pag. 46). Even later gebeurt het: twee mooie, jonge vrouwen varen voorbij in hun kano. Ronald en Fräser staren verbijsterd naar hen. 'De allermooiste negerin van de hele wereld en haar blonde evenknie verdwijnen in een bocht' (pag. 52). Als ze besluiten om achter de meisjes aan te gaan zijn ze verdwenen. Later zien ze de meisjes weer. Als Ronald en Fräser uitrusten(Ronald denkt aan Reza, Fräser probeert te schrijven en valt in slaap), varen de meisjes hen tegemoet. Ze praten een uur met zijn vieren. Als ze weer vertrekken nodigen de meisjes(Silke en Nadine) de jongens uit om langs te komen. Fräser en Ronald besluiten om de uitnodiging aan te nemen. Als ze bij de camping aankomen zien ze nog net dat de boot van de meisjes omslaat. Ronald gaat Silke achterna en Fräser redt Nadine(Fräser wilde dit zo). De liefdesverhoudingen liggen nu vast. Dit blijkt 's avonds al tijdens het gezellige diner. Fräser en Nadine voeren een gesprek. Ondertussen kijken Ronald en Silke elkaar aan: 'Het intrigerende spel van oogkontakten', 'ik leef op dat soort dingen' (pag. 117). Even later beseft Ronald dat hij al verliefd is op Silke. Hij is gelukkig en Fräser ook: 'gelukkig zijn maakte me erg gelukkig' (pag. 121).Na het diner dansen de vier op de muziek van Madonna ('Vogue') tijdens een dorpsfeest. Daarna wandelen ze in het donker terug naar de camping. Fräser en Nadine lopen voorop. Ronald en Silke stoppen om liggend naar de sterren te kijken en elkaar gedichten voor te dragen. Silke vraagt: 'bist du ein guter Lover?' (pag. 130).Ronald weet niet wat hij moet zeggen en ook niet wat hij moet doen. Maar even later stoppen ze op een open plek in het maïsveld: 'en eindelijk, eindelijk buig ik me naar Silke toe en kus haar, teder en zacht' (pag. 132). Ronald denkt steeds aan zijn ontelbare seksuele spelletjes met Reza. Ook met Silke beleeft Ronald een heftige vrijpartij, in een boom(!) en later in haar tent. Maar ze durven niet té ver te gaan. Ze hebben geen condoom en ze zijn bang voor aids, dus vrijen ze niet(of zoals ze het zelf noemen: 'no neuijking' (pag. 140/142). De volgende dag nemen Ronald en Fräser afscheid van de meisjes. Ronald had graag bij Silke willen blijven, maar Fräser voelt zich schuldig omdat hij met Nadine naarbed geweest is. Even later komen de jongens Silke en Nadine toevallig weer tegen, maar na 'Het laatste Middagmaal' (pag. 155) nemen ze definitief afscheid. Ronald en Fräser kunnen niets anders doen dan wachten op het busje dat hen naar de auto brengt. Ze besluiten terug te rijden naar huis. Maar onderweg bedenkt Ronald zich plotseling. Terwijl Fräser slaapt keert hij de auto en rijdt terug. In de plaats Souillac hoopt hij Silke te vinden. En inderdaad: zijn 'zoektocht naar de allermooiste negerin van de wereld' (pag. 172) heeft succes. Hij vindt Silke en vrijt met haar. Hij beseft dat hij na Reza een nieuwe liefde gevonden heeft.
Thematiek
Het thema van het boek is de liefde. Het grootste gedeelte van het boek gaat over de liefde en alles wat hierbij komt kijken. Het thema liefde wordt ondersteunt door de volgende motieven:
1. Vrouwen. Door het hele boek heen wordt er gesproken over vrouwen. Hoe ze zijn, maar ook wat een vrouw qua uiterlijk moet hebben. Een voorbeeld hiervan is het volgende citaat: ''De jukbeenderen van een meisje. Haar geur vooral. Haar maniertjes. Haar gratie. Haar lompheid. Haar doortrapte naiviteit. De vorm van haar gezicht.' (blz 63)
2. Seks. In het boek heeft Ronald veel gesprekken met Fraser over seks, en wat dit toevoegt aan de liefde. Een voorbeeld hiervan is: 'Haar broek glijdt langs haar benen en ze springt eruit. Mijn broeken glijden langs mijn benen en ik spring eruit.' (blz 180)
3. Literatuur. In de boek is een belangrijk thema de literatuur zelf. Ronald en Fraser willen allebei schrijver worden en spreken veel met elkaar over wat de literatuur is, en wat het voor hen betekent. Ook koppelen zij de literatuur aan de liefde. Dat de literatuur een belangrijk thema is blijkt al uit de omschrijving van de reis: 'Grote queeste naar literatuur en seks'
4. Trouw en ontrouw. Een ander motief in het boek is trouw en ontrouw. Trouw en ontrouw komt vaak terug in het boek. Zo wordt duidelijk dat Ronald altijd trouw is geweest aan Reza, maar dat zij met andere jongens naar bed ging omdat ze hem ervan verdacht vreemd te gaan. Ook worstelt Fraser met trouw. Hij vindt Nadine leuk, maar is verliefd op zijn vriendin Samarinde die thuis zit.
Hoe gaan de hoofdpersonen om met hun problemen?
Het boek heeft twee belangrijke personen. De hoofdpersoon, die in de ik-vorm vertelt heet Ronald. Ronald probeert het probleem met zijn ex Reza een plekje te geven en te verwerken. Hij doet dit door aan een boek over haar te werken. Ook denkt hij veel na over hoe zijn relatie met Reza was. Als een hoofdpersoon probeert zijn problemen te verwerken past dit binnen de stroming realisme. De manier waarop Ronald met zijn problemen om gaat heeft echter ook kenmerken van de romantiek. Er zit namelijk een vorm van vluchtgedrag in zijn handelen. De vakantie naar de Dordogne is eigenlijk een vlucht uit de werkelijkheid. Als Fraser en Ronald in de Dordogne zijn, hoeven ze even helemaal niet bezig te zijn met hun problemen van thuis. Dit is dus vluchtgedrag.
Een andere belangrijke rol in het verhaal is die van Fraser. Het probleem van Fraser is de keuze tussen Nadine en Samarinde. Nadine is een leuk meisje dat hij op vakantie ontmoet en Samarinde is zijn vriendin die thuis is. Fraser gaat uiteindelijk met Nadine naar bed. Nadat hij dit gedaan heeft, voelt Fraser zich schuldig en denkt hij veel aan Samarinde. Hij wil naar huis, bij Nadine vandaan. Ook dit is vluchtgedrag en wijst op romantiek. Reza, de ex van Ronald heeft ook een belangrijke rol in het verhaal. Ze komt niet zelf aan het woord, maar er wordt wel veel over haar verteld. Reza gebruikt drugs om zich beter te voelen. ''Dat het soms gewoon heel prettig was om deze middelen te gebruiken als ze zich depressief voelde' (blz 61)
In het boek zitten dus kenmerken van het realisme en van de romantiek. Als ik een van de twee stromingen op het boek zou moeten plakken, kies ik toch voor het realisme. Ik kies voor het realisme omdat het boek van Ronald aan Reza het belangrijkste punt in het verhaal is. Dit is eigenlijk waar het boek omgaat. Het verwerken van problemen is dus de rode draad door het verhaal. Daarom denk ik dat het boek realistisch is.
Een andere belangrijke rol in het verhaal is die van Fraser. Het probleem van Fraser is de keuze tussen Nadine en Samarinde. Nadine is een leuk meisje dat hij op vakantie ontmoet en Samarinde is zijn vriendin die thuis is. Fraser gaat uiteindelijk met Nadine naar bed. Nadat hij dit gedaan heeft, voelt Fraser zich schuldig en denkt hij veel aan Samarinde. Hij wil naar huis, bij Nadine vandaan. Ook dit is vluchtgedrag en wijst op romantiek. Reza, de ex van Ronald heeft ook een belangrijke rol in het verhaal. Ze komt niet zelf aan het woord, maar er wordt wel veel over haar verteld. Reza gebruikt drugs om zich beter te voelen. ''Dat het soms gewoon heel prettig was om deze middelen te gebruiken als ze zich depressief voelde' (blz 61)
In het boek zitten dus kenmerken van het realisme en van de romantiek. Als ik een van de twee stromingen op het boek zou moeten plakken, kies ik toch voor het realisme. Ik kies voor het realisme omdat het boek van Ronald aan Reza het belangrijkste punt in het verhaal is. Dit is eigenlijk waar het boek omgaat. Het verwerken van problemen is dus de rode draad door het verhaal. Daarom denk ik dat het boek realistisch is.
Ruimte
De ruimte speelt in het boek ´Ik ook van jou´ een rol. Ronald en Fraser gaan op vakantie. Ze zijn dus weg van huis. Op vakantie is alles anders dan thuis. Ze gaan op vakantie naar de Dordogne omdat ze dit mooi vinden klinken: 'Ik ga met Fraser op stel en sprong naar de Dordogne, voornamelijk omdat Fraser dit zo mooi vind klinken, Dorrdogne.'' (blz 7)
Het boek speelt zich dus af op een mooie plaats en op een vakantie. De vakantie, het weg zijn van thuis speelt een rol in het boek. Hierdoor speelt de ruimte ook een rol.
Eigen mening
Het boek heeft niet echt een hechte structuur. Ronald is op zijn vakantie, en vertelt over zijn relatie met Reza via allerlei flashbacks. Deze flashbacks zijn niet chronologisch. Het boek heeft hierdoor niet echt een vaste structuur omdat je van het ene in het andere moment valt. Toch vind ik deze manier van schrijven niet echt storend, omdat Giphart het op een hele begrijpelijke manier doet.
Ik heb me vermaakt bij het lezen van het boek. Het is op een manier geschreven die snel leest. Hierdoor kom je goed in het verhaal en is het lezen heel vermakelijk. Het boek heeft me niet echt ontroert. Ik vond namelijk niet dat er hele mooie momenten, of ontroerende dialogen in het boek zaten.
Ik denk dat Ronald heeft over willen brengen hoe complex beëindigen van een relatie kan zijn en hoe moeilijk het kan zijn iemand los te laten. Ik vind dat dit overbrengen goed is gelukt. Je krijgt in het boek een uitgebreide beschrijving van de relatie tussen Ronald en Reza, en gaat (vooral met Ronald, het boek is vanuit zijn perspectief verteld) meeleven. Daardoor krijg je echt mee hoe moeilijk het voor hem is om de relatie los te laten en aan iets nieuws te beginnen. Een ander punt dat de schrijver over wil brengen is wat literatuur voor hem betekent. Er wordt meerdere malen verteld dat een boek meer is dan alleen een verhaaltje. Dat een boek eigenlijk een soort kunstwerk is. Ik vind dat dit ook goed is overgebracht.
Ik vind dat seks wel een erg grote rol in het boek speelt. Het was interessant om een verhaal over de liefde te lezen, en dat hier seks bijhoort kan ik begrijpen. In dit boek komt seks echter wel erg naar voren. Dit is wel iets waar ik me op een bepaald punt een beetje aan ging storen. Niet omdat ik seks als een taboe zie, of vind dat er niet over geschreven mag worden, maar omdat het in een hele grote hoeveelheid voorkwam.
Ik vind het boek de werkelijkheid goed weergeven. Het is een realistische situatie dat twee vrienden op vakantie naar de Dordogne gaan en daar praten over de liefde. De relatie tussen Reza en Ronald is heel intens en ook wel een beetje apart, maar zou wel realistisch kunnen zijn.
In het boek vond ik wel prikkelende gedachten staan. Vooral over de literatuur. Er stonden dingen over literatuur die ik nog nooit van die kant had bekeken. De literatuur wordt in dit boek echt beschreven als iets heel groots, dat vond ik leuk om te lezen.
De schrijfstijl van Giphart in dit boek vond ik erg prettig. Het boek leest makkelijk en snel weg. Ook door de stijl van het boek bleef ik erg geboeid bij het lezen. Er zitten grappige dingen in het boek, bijvoorbeeld half afgemaakte zinnen. Er zitten leuke grapjes met taal in het boek. Een voorbeeld van zo'n leuk dingetje is": ''Waar we aan een klein tafeltje zitten, in wat Fraser het chiasme noemt:
Silke Fraser
Ronald Nadine
Ik vond dat deze dingen die met de taal gedaan worden, het boek echt leuker maken.
Ik vond dit dus een boek dat ik met plezier heb gelezen, vooral de stijl sprak me aan. Het is een boek dat echt ''leuk'' was om te lezen, maar wat met niet echt heeft ontroerd.
Ik heb me vermaakt bij het lezen van het boek. Het is op een manier geschreven die snel leest. Hierdoor kom je goed in het verhaal en is het lezen heel vermakelijk. Het boek heeft me niet echt ontroert. Ik vond namelijk niet dat er hele mooie momenten, of ontroerende dialogen in het boek zaten.
Ik denk dat Ronald heeft over willen brengen hoe complex beëindigen van een relatie kan zijn en hoe moeilijk het kan zijn iemand los te laten. Ik vind dat dit overbrengen goed is gelukt. Je krijgt in het boek een uitgebreide beschrijving van de relatie tussen Ronald en Reza, en gaat (vooral met Ronald, het boek is vanuit zijn perspectief verteld) meeleven. Daardoor krijg je echt mee hoe moeilijk het voor hem is om de relatie los te laten en aan iets nieuws te beginnen. Een ander punt dat de schrijver over wil brengen is wat literatuur voor hem betekent. Er wordt meerdere malen verteld dat een boek meer is dan alleen een verhaaltje. Dat een boek eigenlijk een soort kunstwerk is. Ik vind dat dit ook goed is overgebracht.
Ik vind dat seks wel een erg grote rol in het boek speelt. Het was interessant om een verhaal over de liefde te lezen, en dat hier seks bijhoort kan ik begrijpen. In dit boek komt seks echter wel erg naar voren. Dit is wel iets waar ik me op een bepaald punt een beetje aan ging storen. Niet omdat ik seks als een taboe zie, of vind dat er niet over geschreven mag worden, maar omdat het in een hele grote hoeveelheid voorkwam.
Ik vind het boek de werkelijkheid goed weergeven. Het is een realistische situatie dat twee vrienden op vakantie naar de Dordogne gaan en daar praten over de liefde. De relatie tussen Reza en Ronald is heel intens en ook wel een beetje apart, maar zou wel realistisch kunnen zijn.
In het boek vond ik wel prikkelende gedachten staan. Vooral over de literatuur. Er stonden dingen over literatuur die ik nog nooit van die kant had bekeken. De literatuur wordt in dit boek echt beschreven als iets heel groots, dat vond ik leuk om te lezen.
De schrijfstijl van Giphart in dit boek vond ik erg prettig. Het boek leest makkelijk en snel weg. Ook door de stijl van het boek bleef ik erg geboeid bij het lezen. Er zitten grappige dingen in het boek, bijvoorbeeld half afgemaakte zinnen. Er zitten leuke grapjes met taal in het boek. Een voorbeeld van zo'n leuk dingetje is": ''Waar we aan een klein tafeltje zitten, in wat Fraser het chiasme noemt:
Silke Fraser
Ronald Nadine
Ik vond dat deze dingen die met de taal gedaan worden, het boek echt leuker maken.
Ik vond dit dus een boek dat ik met plezier heb gelezen, vooral de stijl sprak me aan. Het is een boek dat echt ''leuk'' was om te lezen, maar wat met niet echt heeft ontroerd.
