Recensie, Een schitterend gebrek

Dat liefde en verstand niet samengaan is erg duidelijk voor Lucia. Haar gezicht is ernstig aantast door de pest en ze weet dat de liefde van haar leven Giacomo hierdoor in zijn eigen milieu in Venetie niet geaccepteerd zal worden. Omdat zij het beste voor haar geliefde wil, besluit ze haar eigen geluk op te offeren. Ze maakt een bijna onmogelijke keuze:
Wanneer ik echter tegen mijn gevoel in zou gaan en hem vrij zou laten, zou hij zijn dromen kunnen najagen en waarmaken. Ik zou dan wel ongelukkig zijn maar troost vinden in de wetenschap dat hij tenminste gelukkig was. Misschien zou hij even droevig zijn om mij, maar vast niet lang wanneer ik het zo speelde dat hij meende dat ik hem verraden had. Dan zou hij kwaad zijn, mij verwensen en uiteindelijk vergeten.Zo redeneerde ik. In het eerste geval zouden er twee ongelukkig zijn, in het laatste geval slechts een. De keus leek mij eenvoudig.
Zo vlucht Lucia weg van Giacomo. Ze denkt hem nooit meer te zien, maar komt hem na vele omzwervingen weer tegen, als zij een dure hoer is in Amsterdam. Hij noemt zichzelf Seingalt. Een vrouwenverslinder, die wij kennen als Casanova. Giacomo zal nooit weten dat de dure hoer uit Amsterdam zijn Lucia is.
Ten eerste heeft een schitterend gebrek en prachtige titel. De titel dekt de lading van het boek volledig.

De titel van het boek is prachtig en het boek zelf ook. Je blijft van begin tot eind geboeid door een zeer goede spanningsopbouw. Er wordt een deel van een gebeurtenis verteld, dan wordt er een sprong gemaakt naar het heden of naar de toekomst. Hierdoor wil je in het boek blijven lezen. De spanningsboog houdt tot het einde van het boek stand. 

Ook de wijze waarop de hoofdpersonen beschreven worden is zeer goed. Je gaat snel meeleven met Lucia die in de 1e persoon vertelt. Ook de scherpe dialogen die Lucia en Giacomo over de liefde voeren zijn aangrijpend. De levensgeschiedenis van de hoofdpersonen wordt ook uitgebreid beschreven. Hierdoor leef je echt met hen mee. Dit maakt het een intens  boek.
Tenslotte beschrijft het boek de heftigheid van de liefde. Het alles op kunnen offeren om je geliefde zo gelukkig mogelijk te maken. Persoonlijk vind ik dit de kracht van het boek. De liefde staat centraal en er wordt uitgebreid beschreven wat dit met een mens kan doen.
Een kritische noot is dat de personage aan het einde van een boek wel erg heftig reageren en handelen. Hierdoor lijkt het een karikatuur te worden van de hoofdpersonen zelf. Dit is jammer.

De goede punten in het boek zijn veel sterker dan de minpunten. Ik vind het boek even mooi als haar titel en zal aan iedereen aanraden om het te lezen!

Algemeen leesverslag, De helaasheid der dingen

1.        Algemene informatie

a. standaardtitelbeschrijving:

-          Dimitri Verhulst, De helaasheid der dingen

-          Amsterdam, 2009, negenendertigste druk, (2006)

-          207

b. roman/verhalen

2.        Verwachtingen

Ik had wel hoge verwachtingen van het boek. Ik heb er goede verhalen over gehoord en de titel spreekt me aan.

3.        Samenvatting

Het thema is het leven van de schrijver, het gaat vooral over beschaving.

Het boek bestaat uit allemaal losse anekdotes waar geen samenhagend verhaal van te maken is. Dit is een globale omschrijving van het boek:

Dimitri Verhulst groeit samen met zijn vader en zijn drie ooms in het Vlaamse dorp Reetveerdegem. Zijn ooms zien zuipen als de belangrijkste bezigheid op aarde, net als zijn vader en zijn inmiddels overleden grootvader. Zijn vader probeert van zijn verslaving af te raken en gaat naar een inrichting, maar meteen de eerste dag van zijn verlof gaat hij alweer de kroegen in. Zo wordt Dimitri ‘opgevoed’ totdat een vrouw van de Dienst Bijzondere Jeugdzorg hem komt ophalen om hem naar een pleeggezin mee te nemen. Later in het boek komt de geboorte van zijn eerste kind langs en aan het eind keert hij met zijn zoontje terug naar Reetveerdegem, waar hij zich totaal niet meer op zijn gemak of thuis voelt.

1.        Beoordeling

a. schrijfstijl: Verhulst schrijft soms in spreektaal, soms in prachtige literaire volzinnen: “

b. inhoud: De situaties spelen natuurlijk een belangrijke rol, elk hoofdstuk is een belangrijk moment uit het leven van de schrijver. Ook een combinatie van tijd en vertelperspectief is belangrijk, de schrijver schrijft namelijk vanuit de standpunten die hij heeft op de tijd van gebeuren, niet van schrijven. Aan het begin van het boek is hij het roerend eens met zijn ooms: zuipen is het belangrijkste wat er bestaat. Aan het eind van het boek daarentegen heeft hij zich volledig van zijn oude levenswijze afgekeerd, hij leert dan aan zijn zoontje dat het “plassen” is, niet “zeiken”.

2.        Eindoordeel

a. 8/10

Prachtig geschreven, een citaat dat ook Cees van der Pol aanhaalde in zijn verslag op scholieren.com: “Bij het doorkruisen van alle door de zon in slaap gesuste, roze en dromerige steden, dwars door de Vendése velden, helemaal langs de Loire, die langzaam en stil stroomt, gaan deze mannen en vrouwen het vocht door hun kelen laten vlieden, uitzinnig onvermoeibaar, en ze zullen op hun weg allerlei vlagen van bewusteloosheid en braakneigingen tegenkomen die ze van zich af moeten schudden, hoofdpijnen en diarree doorstaan, ze zullen nieuwe krachten opdoen en de ambitie wekken om iets te zijn, al is het alleen door de kracht van een sterke maag, door de goede werking van de lever, wat toch meer waard is dan helemaal niets te zijn.” Hierin zie mooi het contrast tussen het zoetgevooisde begin en het wrange einde van de zin.

Ook vind ik het heel mooi hoe hij door het hele boek heen een soort ode aan zijn vader geeft, die in het begin toch niet echt als een geweldige vader voorgesteld wordt.

b. Ik weet niet precies meer wat ik verwachtte, maar ik heb wel van het boek genoten.

3.        Lijst van gebruikte bronnen

Wikipedia

http://www.scholieren.com/boekverslagen/21041

Leesverslag Algemeen Bonita Avenue

Bonita Avenue
1. Standaardinformatie:
Titel: Bonita Avenue
Schrijver: Peter Buwalda
Jaar en plaats van uitgave: 2011, De Bezige Bij
Druk: 1e
Aantal pagina's:  543
Genre: Psychologische roman
Samenvatting: Eigenlijk spelen er drie hoofdverhalen in het boek. Het eerste in 1982, het ander in 2000, en het laatste in 2008. De hoofdstukken in het boek zijn niet chronologisch, deze samenvatting wel.
In 1982 woont te familie Sigerius in Amerika, aan Bonita Avenue. Siem Sigerius is hoogleraar wiskunde en ging als judoka bijna naar de Olympische Spelen.
In 1998 ontmoet Aaron Bever Joni Sigerius. Ze krijgen verkering. Aaron heeft een foto gemaakt van Siem Sigerius, die, nadat de universteit waarvan hij rector magnificus is een roeiwedstrijd heeft gewonnen, met de studenten zijn kleren uitdoet en rondrent. 
Tijdens de vuurwerkramp in Enschede, mei 2000, krijgt Siem te horen dat zijn echte zoon, Wilbert, vrijkomt uit de gevangenis. Ook ontdekt hij dat zijn (stief)dochter Joni een pornosite heeft. Wanneer hij naar bewijzen zoekt in het huis van Aaron, komen zij plotseling thuis. Ze begrijpen dat ze zijn ontdekt. Siem rent verward het huis uit. Joni en Aaron gaan uit elkaar. Aaron wordt depressief en Joni vertrekt naar Amerika. Eind 2000 besluit Joni haar zeiljacht te verkopen en belt Aaron, die nog steeds, zwaar depressief, in Enschede woont. Ze besluit naar Nederland te komen en treft Aaron verward aan.
Wanneer ze naar het zeiljacht gaat ontdekt ze haar met vliegen bedekte vader. Hij heeft zelfmoord gepleegd.
Dan is er ook nog het verhaal dat zich afspeeld in 2008. Joni runt inmiddels een bedrijf in Amerika, Aaron gaat naar de psychiater om van zijn psychose af te komen. Tineke is alleen achtergebleven na de zelfmoord van Siem.

1. Verwachtingen

Ik kwam op school op het idee om dit boek te lezen. Peter Buwalda zou bij ons op school komen en daarom moesten wij het eerste hoofdstuk in de klas lezen. Ik vond dit eerste hoofdstuk heel snel en prettig lezen. Daarom was ik benieuwd naar de rest van het boek. Mijn verwachtingen van het boek waren hoog, omdat ik het eerste hoofdstuk heel leuk vond. Peter Buwalda was de afspraak op onze school uiteindelijk vergeten. Hierdoor komt hij een beetje chaotisch op me over, en ik vroeg me af of een chaotisch iemand een boek 543 pagina's lang duidelijk en helder kon houden.

2. Motieven en thema's

In het boek lopen verschillende zaken door elkaar heen. Het boek heeft veel verschillende motieven. Daarom vond ik het lastig om het thema te bepalen. Als thema heb ik uiteindelijk voor het brede thema: moreel verval gekozen. Bijna alle motieven in het boek eindigen wel in moreel verval, omdat bijna alles in het boek verkeerd gaat.

Het boek heeft vele motieven. Voorbeelden hiervan zijn:

- Liefde: Liefde speelt een belangrijke rol in dit boek. De romantische liefde tussen Joni en Aaron en Tineke en Siem speelt een rol. Maar ook de ouderlijke liefde van Siem voor Joni en Janis is zeer belangrijk. Aaron voelt op een zeker manier ook liefde voor Siem in de innige vriendschap die ze hebben. Bijna alle liefdes in het boek lopen verkeerd af of bestaan niet meer aan het eind van het boek. Dit wijst weer op het thema van het boek: moreel verval.

- Seksualiteit: Seksualiteit speelt een belangrijke rol in het boek. Joni en Aaron runnen een sekssite waar zij miljoenen mee verdienen en heeft Siem diverse seksuele affaires met jonge studenten en kijkt hij veel op pornografische sites. Ook kijkt hij op een aparte manier naar zijn dochter Joni. De seksualiteit in het boek komt op een manier naar voren die moreel verwerpelijk is. Daarom past dit weer binnen het thema: moreel verval.

-  Wraak. Wraak speelt een rol in het boek. Wilbert wil wraak nemen op Joni omdat zij meineed heeft gepleegd waardoor hij in de cel is gekomen. Ook wil Wilbert wraak nemen op Siem. Hij doet dit door hem te chanteren. 

- Dood. Er gaan veel mensen dood in dit boek. Wilbert vermoord zijn teamleider in een woede-uitbarsting, Siem laat Wilbert na een grote ruzie doodgaan in de kou en Siem pleegt zelfmoord.

- De vuurwerkramp in Enschede. Deze gebeurtenis in het boek is zo belangrijk dat het eigenlijk een motief is. De vuurwerkramp is de ontknoping van het verhaal, waarmee alles letterlijk en figuurlijk ontploft.

3. Beoordeling

A. Ik vind de schrijfstijl in het boek erg prettig. Hoewel het boek lange zinnen bevat, leest het toch erg snel. Ik denk dat dit komt omdat lange zinnen met korte worden afgewisseld en er soms zelfs stukjes inzitten die tegen de spreektaal aan zitten. Een voorbeeld hiervan is een citaat van bladzijde 192.

'De geluiden uit de tuin, het ruisen in de populieren drong de serre binnen. Sigirius wreef over zijn stoppelige kaken. Tja, zei hij, en toen het stil bleef, luchtig, al te luchtig, 'We hadden in Amerika moeten blijven. We hadden nooit terug moeten komen. Nooit. Waren we nog maar in Berkeley. Wat denk jij, Tien?''

B.  Ruimte:  Het boek speelt zich op verschillende plaatsen af. Centrale plaatsen in het boek zijn de boerderij van de familie Sigerius in Enschede en hun huis op de Bonita Avenue. 

Vertelpersectief: Het verhaal wordt verteld uit het perspectief van drie personen. De wiskundige judoka Siem Sigerius, zijn dochter Joni en zijn schoonzoon Aaron vertellen alle drie vanuit hun eigen perspectief.

4. Eindoordeel

Ik vind het boek 'Bonita Avenue' een bijzonder boek en ik zou het zeker aanraden. Het is een boek dat erg spannend blijft, en hierdoor snel leest. De verhaallijn is vrij ingewikkeld omdat er drie verhalen door elkaar heen lopen, maar dit maakt het boek ook wel weer leuk. Het vergroot namelijk de spanningsopbouw. Een nadeel van het boek vind ik dat met de vuurwerkramp echt alles ontploft. Er gaat werkelijk niets meer goed. Dat vind ik een beetje teveel worden. Het boek heeft aan mijn verwachtingen voldaan, het boek las snel en prettig. Alleen mijn verwachting van een chaotisch boek was niet juist, want alles blijft helder en duidelijk.

Bronnenlijst:

www.hetparool.nl

www.scholieren.com

www.librisliteratuurprijs.nl

Betoog Verlichting

Kleine Gedigten voor kinderen

In 1778 verscheen de dichtbundel Proeve van Kleine Gedigten van Hieronymus van Alphen. Het was de eerste Nederlandse dichtbundel die speciaal voor kinderen was geschreven. Uit elk gedichtje konden de kinderen iets leren. Zo moeten ze braaf hun huiswerk maken, geen stommiteiten begaan, geen fruit uit andermans boomgaard stelen enzovoorts. De gedichten bundel was een groot succes en kreeg twee vervolg delen. Dit waren Vervolg der Kleine Gedigten voor kinderen en Tweede Vervolg der Kleine Gedichten voor Kinderen. In 1787 werden de gedichtjes uit alle drie de bundels samen gevoegd tot een verzamelbundel die Kleine Gedigten voor Kinderen heet. De bundel was en is een groot succes. Hij wordt zelfs nu nog herdrukt. 

De dichtbundel Kleine Gedigten voor Kinderen is geschreven in de periode van de verlichting. Enkele kenmerken van deze periode zijn: 

- Een sterk didactisch-moralistisch karakter

- Men is optimistisch

- De ratio staat centraal: met een gezond verstand kan men alles oplossen.

- Dingen moeten helder en duidelijk aan het volk uitgelegd kunnen worden. Het volk leeft door haar onwetendheid in duisternis en moet door literatuur met kennis verlicht worden. Door een heldere en duidelijke stijl willen de schrijvers het volk verlichten. 

De dichtbundel Kleine Gedigten voor kinderen past goed binnen de verlichting. De bundel is ten eerste helder en duidelijk geschreven. De kindergedichten zijn heel goed te begrijpen. Het taalgebruik is helder en eenvoudig en de zinnen zijn kort. Kinderen kunnen de gedichten goed zelfstandig lezen en begrijpen. Door de eenvoudige en strakke rijmschema's kunnen zij de gedichten zelfs uit hun hoofd leren. Een goed voorbeeld van een gedicht met een begrijpelijke tekst en een duidelijk rijmschema is: 

Klaasje
Pietje, zoo gij niet wilt deugen,
    Dan verschijnt de zwarte man.
                
Pietje
Klaasje, foei, dat is een leugen!
    Laat hem komen als hij kan.
    Die aan zulk een man gelooft,
    Is van zijn verstand beroofd.


In de dichtbundel komt ook het kenmerk van de ratio naar voren. Er wordt aan de kinderen verteld dat ze niet in benarde situaties hoeven te komen als ze hun gezonde verstand maar gebruiken. Het vertrouwen in het gezonde verstand is typisch een kenmerk voor de periode van de verlichting. In het gedichtje Het vrolijk leren komt duidelijk naar voren dat ook kinderen hun verstand goed moeten gebruiken. Het beschrijft namelijk dat kinderen op zoek moeten naar wijsheid door te leren:


Het vrolijk leeren

Mijn speelen is leeren, mijn leeren is speelen,

En waarom zou mij dan het leeren verveelen?

Het lezen en schrijven verschaft mij vermaak.

Mijn hoepel, mijn priktol verruil ik voor boeken;

Ik wil in mijn prenten mijn tijdverdrijf zoeken,

't Is wijsheid, 't zijn deugden, naar welken ik haak.

Ten slotte heeft de bundel een sterk moralistisch-didactisch karakter. Het is erg leerzaam voor kinderen. Door de gedichten te lezen krijgen zij normen en waarden mee en leren zij hoe ze in bepaalde situaties moeten handelen. Het boek is niet alleen leerzaam voor kinderen. Er zit ook een opvoedkundig aspect in. De bundel leert ouders hoe ze opvoedkundige zaken moet aanpakken en oplossen. Van Alpen beschrijft de ideale opvoeder als iemand 'die het kind zachtjes kneedt tot een deugdzaam, gedisciplineerd mens, zonder met geweld te dreigen of het kind anderszins bang te maken.' Dit moralistisch-didactische karakter past perfect binnen de Romantiek. 
Veel mensen zijn erg positief over de gedichten van van Alphen maar er is ook kritiek op zijn werk. Zijn gedichten zouden te stijf en te braaf zijn en de kinderen die hij beschrijft de perfect en dus onnatuurlijk. Dit maakt zijn verhalen onrealistisch. 
De Kleinen Gedigten is helder en duidelijk geschreven en heeft een moralistisch-didactisch karakter. Ook staat de ratio centraal. De dichtbundel past dus goed binnen de stroming van de Verlichting. Ik zou mensen aanraden om de gedichtjes te lezen omdat ik denk dat ze de toon van de Verlichting goed weergeven. Ik vind het niet storend dat de kinderen en ouders in de gedichtjes te perfect zijn, omdat ze een opvoedkundige situatie moeten schetsen, die voor perfect moet doorgaan.

Bronnenlijst
- Syllabus Verlichting en Romantiek
- www.literatuurgeschiedenis.nl
- www.kb.nl
- Wikipedia
- De aantekeningen uit de lessen van Meneer Kroon

Betoog Romantiek

Max Havelaar, of de koffij-veilingen der Nederlandsche Handel-Maatschappij

Max Havelaar, of de koffij-veilingen der Nederlandse Handel-Maatschappij is een boek van Multatuli. Multatuli betekent letterlijk: ik heb veel geleden .Het is een pseudoniem van Eduard Douwes Dekker. Eduard Douwes Dekker is een hele eerlijke man. Met zijn boek wil jij het corrupte regeringssysteem binnen Nederlands- Indië aan de kaart stellen. Hiermee uit hij kritiek op de Nederlandse regering. Dit maakt de De Max Havelaar een opstandig boek. Multatuli trekt zich niets aan van alle normen en waarden die in de negentiende eeuw vanzelfsprekend waren. 
De Max Havelaar is een boek dat is geschreven in de periode van de romantiek. Het boek past ook binnen de kenmerken van deze stroming. Kenmerken van deze stroming zijn:
- Een belangrijke rol voor de natuur
- Men heeft onvrede met het hier-en-nu
- Het accent binnen de literatuur komt te liggen op het gevoelsleven
- Men ontwikkeld een interesse voor verre landen. Men gaat op zoek naar kenmerken die mensen gemeen hebben, maar ook naar de verschillen tussen mensen.
Veel van deze kenmerken kun je terugvinden in de Max Havelaar. Zo heeft Multatuli zijn boek geschreven uit protest op de koloniale praktijken van de Nederlandse ambtenaren in Nederlands-Indië. Hij uit hiermee zijn kritiek op de Nederlandse ambtenaren en de wantoestanden op de koffieplantages. Deze kritiek is het hele boek door goed merkbaar. In het volgende citaat uit hoofdstuk vijf van de Max Havelaar komt de kritiek van Multatuli heel duidelijk naar voren:
'Wel wordt dus de arme Javaan voortgezweept door dubbel gezag, wel wordt hij dikwijls afgetrokken van zijn rijstvelden, wel is de hongersnood vaak 't gevolg van deze maatregelen, doch vrolijk wapperen te Batavia, te Semarang, te Pasaroean, te Bezoeki, te Probolingo, te Patjitan, te Tjilapjap, de vlaggen aan boord der schepen, die beladen worden met de oogsten die Nederland rijk maken. '
Een ander kenmerk van de romantiek, de belangstelling voor verre landen komt in de Max Havelaar ook naar voren. De Max Havelaar speelt zich voor het grootste gedeelte af in Nederlands-Indië. Er wordt duidelijk beschreven hoe het er in dit land aan toe gaat. Dit maakt ook dat de Max Havelaar binnen de Romantiek past.
Ten slotte komt het accent op het gevoelsleven ook heel erg naar voren in de roman. Het gevoelsleven komt vooral bij Max Havelaar zelf naar voren. Max Havelaar is een man met een heel sterk rechtvaardigheidsgevoel. Hij laat zich in veel situatie leiden door dit gevoel, hoewel zijn verstand misschien iets anders zegt en hij er zelf niet altijd beter van wordt. Het gevoel is erg belangrijk binnen de Max Havelaar.
De Max Havelaar is echter niet geheel romantisch. Het boek is geschreven in de overgangsperiode tussen de Romantiek en het Realisme. Er zitten dus ook realistische kenmerken in het boek. Een typisch kenmerk voor het realisme is dat de verschillende lagen in de bevolking naar voren komen. Het verschil tussen de rijke Droogstoppel en de arme Sjaalmans is duidelijk te merken. 
De Max Havelaar is dus een romantisch boek, omdat er kritiek wordt geuit op de zaken van hier-en-nu, de belangstelling voor verre landen duidelijk naar voren komt en het gevoelsleven een zeer grote rol speelt. Het boek is wel in de overgangsperiode tussen de Romantiek en het Realisme geschreven,dus je kunt er ook al realistische kenmerken in terugvinden. Ik zou mensen wel aanbevelen om de Max Havelaar te lezen, omdat het een belangrijk boek is dat een grote rol heeft gespeeld en omdat het wordt gezien als een van de beste romans aller tijden. 


Bronnenlijst: - Syllabus Nederlandse literatuur
                   - Wikipedia
                  -  www.literatuurgeschiedenis.nl
                  - Aantekeningen uit de lessen van Meneer Kroon