Algemeen leesverslag, De helaasheid der dingen

1.        Algemene informatie

a. standaardtitelbeschrijving:

-          Dimitri Verhulst, De helaasheid der dingen

-          Amsterdam, 2009, negenendertigste druk, (2006)

-          207

b. roman/verhalen

2.        Verwachtingen

Ik had wel hoge verwachtingen van het boek. Ik heb er goede verhalen over gehoord en de titel spreekt me aan.

3.        Samenvatting

Het thema is het leven van de schrijver, het gaat vooral over beschaving.

Het boek bestaat uit allemaal losse anekdotes waar geen samenhagend verhaal van te maken is. Dit is een globale omschrijving van het boek:

Dimitri Verhulst groeit samen met zijn vader en zijn drie ooms in het Vlaamse dorp Reetveerdegem. Zijn ooms zien zuipen als de belangrijkste bezigheid op aarde, net als zijn vader en zijn inmiddels overleden grootvader. Zijn vader probeert van zijn verslaving af te raken en gaat naar een inrichting, maar meteen de eerste dag van zijn verlof gaat hij alweer de kroegen in. Zo wordt Dimitri ‘opgevoed’ totdat een vrouw van de Dienst Bijzondere Jeugdzorg hem komt ophalen om hem naar een pleeggezin mee te nemen. Later in het boek komt de geboorte van zijn eerste kind langs en aan het eind keert hij met zijn zoontje terug naar Reetveerdegem, waar hij zich totaal niet meer op zijn gemak of thuis voelt.

1.        Beoordeling

a. schrijfstijl: Verhulst schrijft soms in spreektaal, soms in prachtige literaire volzinnen: “

b. inhoud: De situaties spelen natuurlijk een belangrijke rol, elk hoofdstuk is een belangrijk moment uit het leven van de schrijver. Ook een combinatie van tijd en vertelperspectief is belangrijk, de schrijver schrijft namelijk vanuit de standpunten die hij heeft op de tijd van gebeuren, niet van schrijven. Aan het begin van het boek is hij het roerend eens met zijn ooms: zuipen is het belangrijkste wat er bestaat. Aan het eind van het boek daarentegen heeft hij zich volledig van zijn oude levenswijze afgekeerd, hij leert dan aan zijn zoontje dat het “plassen” is, niet “zeiken”.

2.        Eindoordeel

a. 8/10

Prachtig geschreven, een citaat dat ook Cees van der Pol aanhaalde in zijn verslag op scholieren.com: “Bij het doorkruisen van alle door de zon in slaap gesuste, roze en dromerige steden, dwars door de Vendése velden, helemaal langs de Loire, die langzaam en stil stroomt, gaan deze mannen en vrouwen het vocht door hun kelen laten vlieden, uitzinnig onvermoeibaar, en ze zullen op hun weg allerlei vlagen van bewusteloosheid en braakneigingen tegenkomen die ze van zich af moeten schudden, hoofdpijnen en diarree doorstaan, ze zullen nieuwe krachten opdoen en de ambitie wekken om iets te zijn, al is het alleen door de kracht van een sterke maag, door de goede werking van de lever, wat toch meer waard is dan helemaal niets te zijn.” Hierin zie mooi het contrast tussen het zoetgevooisde begin en het wrange einde van de zin.

Ook vind ik het heel mooi hoe hij door het hele boek heen een soort ode aan zijn vader geeft, die in het begin toch niet echt als een geweldige vader voorgesteld wordt.

b. Ik weet niet precies meer wat ik verwachtte, maar ik heb wel van het boek genoten.

3.        Lijst van gebruikte bronnen

Wikipedia

http://www.scholieren.com/boekverslagen/21041